qíng晴jǐao皎shūang霜hūa花，xǐao晓róng熔bīng冰yǔ羽，kāi开lían帘júe觉dào道hán寒qīng轻。wù误wén闻tí啼nǐao鸟，shēng生yì意yòu又yúan园lín林。xían闲l了qī凄líang凉fù赋bǐ笔，bìan便ér而jīn今、bù不tīng听qīu秋shēng声。xīao消níng凝chù处，yī一zhī枝jìe借nǔan暖，zhōng终shì是wèi未dūo多qíng情。yáng阳hé和néng能jǐ几xǔ许，xún寻hóng红tàn探fěn粉，yě也nèn恁xīan忺rén人。xìao笑lín邻wá娃chī痴xǐao小，lìao料lǐ理hù护hūa花líng铃。qùe却pà怕jīng惊húi回shùi睡díe蝶，kǒng恐hé和tā他、cǎo草mèng梦dōu都xǐng醒。hái还zhī知fǒu否，néng能xīao消jǐ几rì日，fēng风xǔe雪bà灞qíao桥shēn深。讲讲这句+